Η Margaret Atwood επιστρέφει. Η συγγραφέας που καθόρισε τη σύγχρονη δυστοπία με έργα όπως το The Handmaid’s Tale και το The Testaments, επιλέγει αυτή τη φορά μια διαφορετική διαδρομή. Με το βιβλίο «Γηραιές μωρές παρθένες» (Old Babes in the Wood), γυρίζει στις ρίζες της: τη μικρή φόρμα. Εδώ, οι οξυδερκείς παρατηρήσεις της για την ανθρώπινη φύση λάμπουν σε μικρές, αλλά ισχυρές δόσεις.
Τι θα διαβάσουμε στο νέο βιβλίο
Στη νέα της συλλογή, η Atwood εξερευνά τις πολυπλοκότητες της ζωής, της αγάπης και της απώλειας. Συγκεκριμένα, εστιάζει στο γήρας με την αιχμηρή ευφυΐα που τη χαρακτηρίζει. Το βιβλίο συνδυάζει ιστορίες συγκινητικές, ενίοτε χιουμοριστικές και βαθιά αναστοχαστικές.
Η συγγραφέας διεισδύει στις ζωές των χαρακτήρων της σε διάφορα στάδια της πορείας τους. Παράλληλα, ανατέμνει τις λεπτομέρειες των διαπροσωπικών σχέσεων και τη λειτουργία της μνήμης. Είτε πρόκειται για στιγμές που προκαλούν γέλιο είτε για επώδυνες συνειδητοποιήσεις, η Atwood αποδεικνύει την ικανότητά της να ισορροπεί το βάθος με την αφηγηματική άνεση.
Κριτική: Ένα αριστούργημα μικρής φόρμας;
Κάθε νέα κυκλοφορία της Atwood αποτελεί εκδοτικό γεγονός. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: εκπληρώνει αυτή η συλλογή τις προσδοκίες; Η απάντηση είναι ναι. Το «Γηραιές μωρές παρθένες» προσφέρει όλα όσα περιμένει ο απαιτητικός αναγνώστης, κρύβοντας ταυτόχρονα και μερικές εκπλήξεις.
Οι χαρακτήρες παρουσιάζουν εξαιρετική ποικιλομορφία. Από ζευγάρια που αναπολούν την κοινή τους ιστορία, μέχρι μοναχικά άτομα που αντιμετωπίζουν τις άβολες αλήθειες του γήρατος, η Atwood φέρνει την χαρακτηριστική της οξυδέρκεια στην επιφάνεια. Μολονότι πολλές ιστορίες πραγματεύονται τον θάνατο και τη φθορά, το σκοτεινό χιούμορ της συγγραφέως αποτρέπει το κείμενο από το να γίνει δυσβάσταχτο. Ο τόνος εναλλάσσεται αριστοτεχνικά μεταξύ συγκίνησης και παιχνιδιάρικης διάθεσης.
Η ετυμηγορία κριτικών και αναγνωστών
Οι κριτικοί επαίνεσαν τη συλλογή για τη συναισθηματική της ευρύτητα. Ειδικότερα, ξεχώρισαν την τρυφερότητα με την οποία η Atwood προσεγγίζει την αγάπη στην τρίτη ηλικία. Αντίθετα, σε άλλα διηγήματα, η συγγραφέας επιστρατεύει το χιούμορ, εντοπίζοντας φως στις αστείες πτυχές της καθημερινότητας.
Βέβαια, υπήρξαν και ενστάσεις. Ορισμένοι αναγνώστες χαρακτήρισαν κάποιες ιστορίες υπερβολικά πειραματικές, γεγονός που δυσκόλεψε τη σύνδεσή τους με το κείμενο. Κάποιοι θεώρησαν την έλλειψη σαφούς ολοκλήρωσης σε ορισμένα διηγήματα ως αδυναμία. Παρ’ όλα αυτά, οι στιγμές συγγραφικής μεγαλοφυΐας που διατρέχουν το βιβλίο επισκιάζουν αυτές τις μεμονωμένες παρατηρήσεις.
Συμπερασματικά
Η Margaret Atwood προσκαλεί το κοινό σε ένα ταξίδι στις χαρές και τις προκλήσεις του γήρατος. Ακόμη και αν κάποιες ιστορίες απαιτούν περισσότερη προσπάθεια από τον αναγνώστη, η συλλογή πιστοποιεί την αφηγηματική δεινότητα της δημιουργού.
Είτε ανήκετε στους πιστούς θαυμαστές του έργου της είτε τη γνωρίζετε τώρα, το «Γηραιές μωρές παρθένες» αξίζει τον χρόνο σας. Πρόκειται για ένα ανάγνωσμα στοχαστικό και πλούσιο, που εξερευνά την ανθρώπινη εμπειρία με σπάνια οξυδέρκεια.
Θα βρεις το βιβλίο σε web offer εδώ.
Το Μικρό Βιβλίο της Τέχνης: Κριτική στον οδηγό της Susie Hodge