Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο, μια εξαφάνιση παιδιού και ένας κατά συρροή δολοφόνος που επιστρέφει από το παρελθόν. Ο «Ψιθυριστής» (The Whisper Man) στο Netflix έχει όλα τα συστατικά για ένα καθηλωτικό αστυνομικό θρίλερ. Με τον Άνταμ Σκοτ και τη Μισέλ Μόναγκαν στο πλευρό του Ντε Νίρο, η ταινία του Τζέιμς Άσκροφτ ξεκινά με αρκετές υποσχέσεις. Το πρόβλημα; Για μένα, δεν καταφέρνει να τις εκπληρώσει.
Ο Ψιθυριστής: Μια εξαφάνιση που ξυπνά παλιούς εφιάλτες
Ο Τομ Κένεντι, ένας συγγραφέας που μεγαλώνει μόνος τον γιο του μετά τον θάνατο της συζύγου του, βρίσκεται αντιμέτωπος με τον χειρότερο εφιάλτη κάθε γονιού: την απαγωγή του παιδιού του. Για να το βρει, αναγκάζεται να ζητήσει τη βοήθεια του αποξενωμένου πατέρα του, Πιτ Γουίλις, ενός συνταξιούχου ντετέκτιβ που είχε συλλάβει έναν διαβόητο δολοφόνο γνωστό ως «Ψιθυριστή». Η υπόθεση φαίνεται να συνδέεται με εκείνα τα παλιά εγκλήματα, παρότι ο δολοφόνος βρίσκεται στη φυλακή. Παράλληλα, η αναζήτηση φέρνει στην επιφάνεια μια τραυματισμένη σχέση πατέρα και γιου. Εδώ βρίσκεται και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον της ιστορίας. Ο «Ψιθυριστής» δεν υπόσχεται μόνο ένα παιχνίδι μυστηρίου γύρω από την ταυτότητα του ενόχου, αλλά και ένα σκοτεινό οικογενειακό δράμα, γεμάτο ενοχές, απώλειες και φόβο. Υπήρχε, λοιπόν, υλικό για ένα πραγματικά δυνατό θρίλερ.
Ρόμπερτ Ντε Νίρο και ένα καστ με υψηλές προσδοκίες
Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο υποδύεται τον συνταξιούχο αστυνομικό Πιτ Γουίλις, ενώ ο Άνταμ Σκοτ ενσαρκώνει τον Τομ Κένεντι. Η Μισέλ Μόναγκαν συμπληρώνει την πρωταγωνιστική τριάδα ως ντετέκτιβ Μπεκ, επικεφαλής της έρευνας. Με τέτοια ονόματα, είναι δύσκολο να μην περιμένεις κάτι περισσότερο από ένα συνηθισμένο αστυνομικό θρίλερ. Η ιστορία απαιτεί ερμηνείες που να μεταφέρουν την απόγνωση ενός πατέρα, τον φόβο ενός παιδιού και τις πληγές μιας οικογένειας που καλείται να αντιμετωπίσει το παρελθόν της. Το δυνατό καστ, όμως, δεν αρκεί από μόνο του. Και εδώ, δυστυχώς, η ταινία δεν αξιοποιεί όσο θα ήθελα τις δυνατότητές του.
Τι λένε οι κριτικές για το The Whisper Man
Η υποδοχή του The Whisper Man από κριτικούς και κοινό ήταν μάλλον χλιαρή. Στο Rotten Tomatoes, οι θετικές κριτικές ανέρχονται στο 46%, ενώ η βαθμολογία του κοινού βρίσκεται στο 36%. Στο Metacritic, η ταινία συγκεντρώνει 52/100 από τους κριτικούς και 5,0/10 από τους χρήστες. Ανάμεσα στα στοιχεία που ξεχωρίζουν είναι η σκοτεινή ατμόσφαιρα και η οικογενειακή διάσταση της ιστορίας. Ωστόσο, οι γνώριμες συνταγές του είδους και η περιορισμένη ένταση φαίνεται να αποτρέπουν την ταινία από το να ξεχωρίσει. Οι αριθμοί αυτοί αποτυπώνουν μια μικτή υποδοχή, όχι απαραίτητα μια ταινία που δεν αξίζει καθόλου τον χρόνο σου. Στη δική μου περίπτωση, πάντως, οι αδυναμίες της ήταν πιο έντονες από τα θετικά της.
Η κριτική μου: Ένα θρίλερ που δεν καταφέρνει να σε καθηλώσει
Προσωπικά, ο «Ψιθυριστής» με απογοήτευσε. Όχι επειδή η ιδέα του ήταν αδιάφορη, αλλά ακριβώς επειδή είχε τις προϋποθέσεις να γίνει κάτι πολύ καλύτερο. Αυτό που μου έλειψε περισσότερο ήταν η αγωνία. Δεν χρειάζομαι διαρκείς ανατροπές, δυνατούς ήχους και φθηνά ξαφνιάσματα για να απολαύσω ένα θρίλερ. Χρειάζομαι, όμως, εκείνη την αίσθηση ότι κάτι σε απειλεί όσο παρακολουθείς, ότι κάθε εξέλιξη έχει βάρος και ότι δεν μπορείς να περιμένεις μέχρι να μάθεις τι θα συμβεί.
Στον «Ψιθυριστή», καταλάβαινα τη σοβαρότητα της κατάστασης, αλλά δεν την ένιωθα πραγματικά. Οι ερμηνείες μού φάνηκαν άνευρες και η συναισθηματική φόρτιση της ιστορίας δεν έφτασε ποτέ σε μένα με τη δύναμη που περίμενα. Το ίδιο ισχύει και για το μυστήριο. Η υπόθεση προχωρά, τα ερωτήματα παραμένουν, αλλά η ένταση δεν ακολουθεί. Δεν ένιωσα ποτέ πραγματικά εγκλωβισμένη στον κόσμο της ταινίας ούτε εκείνη την ανυπομονησία να δω τι κρύβεται πίσω από την επόμενη αποκάλυψη. Και για ένα αστυνομικό θρίλερ, αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα. Δεν αρκεί να θέλεις να μάθεις τι συνέβη. Πρέπει να σε νοιάζει.
Γιατί δεν πλησιάζει το Seven ή το Μυστικό Ποτάμι
Η σύγκριση με το Seven και το Μυστικό Ποτάμι ίσως ακούγεται αυστηρή, αλλά για μένα έχει ουσία. Δεν περιμένω από κάθε αστυνομικό θρίλερ να φτάσει το επίπεδο αυτών των ταινιών. Περιμένω, όμως, να καταφέρει να με επηρεάσει με τον δικό του τρόπο. Το Seven μετατρέπει την έρευνα ενός εγκλήματος σε μια ασφυκτική εμπειρία, με μια ατμόσφαιρα που σε ακολουθεί ακόμη κι όταν τελειώσει η ταινία. Το Μυστικό Ποτάμι, από την άλλη, δίνει στο έγκλημα συναισθηματικό βάρος μέσα από τις σχέσεις, τα τραύματα και τις σιωπές των χαρακτήρων του.
Ο «Ψιθυριστής» διαθέτει στοιχεία και από τις δύο κατευθύνσεις: ένα σκοτεινό μυστήριο και μια οικογενειακή ιστορία γεμάτη πληγές. Δεν καταφέρνει, όμως, να τα συνδυάσει σε μια εμπειρία που να με ταράξει ή να μου μείνει αξέχαστη. Αυτό είναι που με απογοήτευσε περισσότερο. Όχι ότι δεν έγινε το νέο Seven, αλλά ότι δεν κατάφερε να αξιοποιήσει το υλικό του για να αποκτήσει πραγματική ένταση και προσωπικότητα.
Αξίζει να δείτε τον Ψιθυριστή στο Netflix;
Αν σας αρέσουν τα αστυνομικά θρίλερ, σας κεντρίζει η υπόθεση ή θέλετε να δείτε τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο σε έναν ακόμη σκοτεινό ρόλο, μπορείτε να του δώσετε μια ευκαιρία. Θα πρότεινα, ωστόσο, να κρατήσετε χαμηλά τις προσδοκίες σας.
Για μένα, ο «Ψιθυριστής» είναι μια χαμένη ευκαιρία. Είχε την ενδιαφέρουσα ιστορία, τις δύσκολες οικογενειακές σχέσεις και το καστ που θα μπορούσαν να στηρίξουν ένα εξαιρετικό θρίλερ. Αυτό που έλειψε ήταν ο παλμός που θα τα συνέδεε όλα.
The Insider (1999): Γιατί το πολιτικό θρίλερ του Μάικλ Μαν παραμένει επίκαιρο;